توضیحات
این چهار بخشنامه در اصل یک مسیر واحد را دنبال میکنند: الزام آزمایشگاهها و واحدهای درمانی/بهداشتی به ثبت مشکلات مربوط به کیتها، تجهیزات و ملزومات آزمایشگاهی در سامانه IMED. در نامههای قدیمیتر، تأکید بیشتر روی ثبت شکایتها و مشکلاتی مثل گرانی قیمت، کمبود، کیفیت نامناسب و خدمات پس از فروش ضعیف است؛ یعنی اگر آزمایشگاه یا مرکز بهداشتی در تأمین اقلام آزمایشگاهی با مشکل روبهرو شد، باید آن را بهصورت رسمی در سامانه ثبت کند تا قابل پیگیری باشد. این نگاه نشان میدهد که وزارتخانه میخواهد اطلاعات کمبودها را از حالت پراکنده و شفاهی خارج کند و به یک جریان رسمی و قابل رصد تبدیل کند.
در نامههای جدیدتر، این موضوع یک قدم جلوتر رفته و روی اعلام فوری کمبود کیت و تجهیزات آزمایشگاهی توسط همه آزمایشگاهها، اعم از دولتی، خصوصی، خیریه و عمومی غیردولتی تأکید شده است. یعنی فقط شکایت از یک مشکل مطرح نیست، بلکه یک سازوکار اجرایی برای گزارشدهی مستمر کمبودها تعریف شده تا تأمین پایدار بهتر انجام شود. اگر بخواهم کاربردی بگویم، پیام اصلی این بخشنامهها برای مدیران آزمایشگاه این است که: هر کمبود یا اختلال در تأمین را باید سریع، مستند و از مسیر رسمی IMED ثبت کنند و در موارد حیاتی یا خرابی سامانه، همزمان با آزمایشگاه مرجع سلامت هم مکاتبه داشته باشند.
